01Krekt zo, vraauwlu, mout ie bie joen man joen stee waiten. Ook as e zok aan joen zeggen niks gelegen let. t Kin toch wezen dat ze zok over streep trekken loaten deur t doun en loaten van heur vraauw zunder dat ie ain woord zeggen huiven,
02as ze vernemen hou zuver en vroom ie leven.
03t Zit hom nait in boetenkaant: hou of ie joen hoar hebben, t gold dat ie om hebben of t goud dat ie aan hebben.
04Nee, t mout hom der in zitten dat ie inwendeg mooi binnen. Dat vergaait ja nait: n zaacht en evenwichteg gemoud. Dat is in Gods oog n kostboare sier.
05Doar sierden haailege vraauwlu zok eertieds ook mit. Zai zetten heur hoop op God en wozzen heur stee bie heur manlu.
06Sara bievubbeld: zai dee wat Abraham wol en nuimde hom “boas”. Heur rechte dochters bin ie, as ie t goie doun en joe nait baangmoaken loaten.
07En ie ook, manlu! Begrip mout ie opbrengen veur joen vraauwlu en heur hoog hebben. Zai binnen ja nait zo staark as ie. En net as ie, hebben ze paart aan t levent, dat God geft. Zo zel niks joen beden in weeg stoan.
08Om kòrt te goan: wees aineg mitnkander, vuil mit mekoar mit, hol van nkander as bruiers en zusters, wees beschaaiden en nait grootsk.
09Vergel gain kwoad mit kwoad; wor ie oetscholden, schel den nait weerom. Wèns lu laiver t goie! Den zel ie zulm t goie kriegen dat God joe toubedocht het.
10 Want: “Dij van t levent holden wil en gelokkeg wezen, dij mout nait kwoadspreken en gain leugens vertellen.
11 t Kwoaie mout e oet weeg goan en doun wat of goud is. Op vree mout e aansturen en doar aal zien best veur doun.
12 De Heer holdt t oog ja op rechtveerdege mensken, hai het oor veur heur beden. Mor zien haile gezicht keert e òf van wèl of t kwoaie dut.”