Mien God, ik kom bie Joe. Din bin ik vaaileg;
ik heb t tegen joe zègt en blief t aal zeggen:
ik heb joe neudig, Heer. De rest is onverneuden.
De minsken hebben hail andere idolen.
Zai wringen zich veur heur ien honderd bochten,
mor dat zel ik nooit doun. En zulfs heur noam nait nuimen.
Mien God, joe vullen mien bord. Joe vullen mien beker:
Joe hebben wat moois bedocht, en domt is dat van mie.
Joe holden mien haile leven ien joen haanden
en ik kom goud terecht, want dat hebben Joe mie zegt.
Bie nachten lig ik aal aan God te dìnken;
Ik vuil dat Hai der is. Zien wieshaid geft mie vree.
Din word ik blied en zeker van mien redding:
Ik leef, ik leef noast God. Ik vaal nait oet zien haand.
Want joe zollen mie nait zomor staarven loaten;
Ik huif nait noar het graf. Want joe loaten mie nait lös.
Joe willen mie leren woar of ik het zuiken mot:
Hail dicht bie joe, mien God, zel ik gelukkeg wezen.
Tekst: Menno van der Beek. Vertoalen: Peter van Dijk-Veldkamp