“Vandoag, as ie zien stem heuren, heb den nait zokse stieve koppen!”

gain kwoad haart!

Ik was hoagels, doarom heb ik sworen bie miezulm:
‘Nooit zellen ze tou mien rust ingoan!’”

“Hier bin ik mit kinder, dij God mie geven het.”

Mor we zain Jezus wel, dij n kòrte schòft bie engels achtersteld was vanwege t deurstoan van dood.

Aans roak we tou koers oet.

“Joen troon, o God, bestaait aiweg en aaid,

doar ie keunenk binnen, is t recht de boas.

Noa sabbat, dou zun opkwam bie t begun van eerste dag van week, gingen Maria oet Magdala en aander Maria der op oet om noar t graf te kieken.

Neem mie toch in beschut, mien God,

“Doar mostoe zulm mor mit kloar kommen!”