Goud oppazen en nöchtern blieven!

Ie binnen oetkeurd, zo as God de Voader dat in t veuren besloten het

Kom, loat wie joechaaien veur de HEER

“Vandoag, as ie zien stem heuren, heb den nait zokse stieve koppen!”

gain kwoad haart!

Ik was hoagels, doarom heb ik sworen bie miezulm:
‘Nooit zellen ze tou mien rust ingoan!’”

“Hier bin ik mit kinder, dij God mie geven het.”

Mor we zain Jezus wel, dij n kòrte schòft bie engels achtersteld was vanwege t deurstoan van dood.

Aans roak we tou koers oet.

“Joen troon, o God, bestaait aiweg en aaid,

doar ie keunenk binnen, is t recht de boas.