01Manmensk, pak n schaarp sweerd, bruuk dij as scheermès en scheer die hoar op kop òf en board ter bie. t Hoar most op schoal leggen en verdailen.
02As tied van belegern op n èn lopt, most n daarde dail midden in stad verbranden, n daarde dail mostoe boeten stad mit dat sweerd fien hakken, en n daarde dail most oetstreuen in wind – ik zel vluchtelingen mit mien sweerd achternoazitten.
03n Beetje hoar mostoe apaart holden en in plooi van t jak opbewoaren.
04Doar mostoe nog weer wat ofpakken, dat midden in t vuur smieten en doarin verbranden. Oet dat vuur zel n vlam oversloagen noar t haile volk van Israël.
05Dit zegt God, de HEER: Zo gaait t ter nou heer mit Jeruzalem. Midden maank aander landen haar ik t hèn zet, mit aander volken der omtou.
06Mor t is in opstand kommen tegen mien veurschriften en t het zok nog goddelozer gedroagen as aander volken. t Het nog slimmer tegen mien geboden zundegd as dij landen der omtou. Dij der wonen hebben mien veurschriften niks in reken had en nait noar mien geboden doan.
07Doarom – zegt God, de HEER – omreden ie hebben joe nog slimmer misdroagen as volken om joe tou, omreden ie hebben nait noar mien geboden doan en mien veurschriften nait opvolgd, net zo min as dij van volken om joe tou,
08doarom – zegt God, de HEER – zel ik joe integen kommen. Ik zel joe stravven in t zicht van dij volken.
09Omreden doe hest die zo aldervrezelkst misdroagen, Jeruzalem, zel ik die swoarder stravven as ik ooit ain doan heb of doun zel.
10 Olders zellen heur kinder opeten en kinder heur olders. En dij der nog overblieven, zel ik noar aal windstreken verstreuen. Zo zel ik joe stravven.