Ezechiël 5:11-17

¹¹ Doarom, zo woar as ik leef – zegt God, de HEER – omreden ie hebben mien haailegdom onnuur moakt mit joen vrezelk wangedrag, doarom zel ik joe mit mien sweerd koalscheren. Ik zel joe nait ontzain en gain meedlieden hebben.
¹² n Daarde dail van dien inwoners, Jeruzalem, zel aan binnenkaant van joen muren staarven van pest en honger. n Daarde dail zel doarboeten deelsoabeld worden en n daarde dail zel ik noar aal windstreken verstreuen en mit t sweerd achternoazitten.
¹³ Ik zel mien kwoadens op heur stillen en mien gram vrij loop loaten totdat mie t haildaal noar t zin is. As ik mien gram op heur stild heb, zellen ze besevven dat t mien ofgunst was dij mie zo spreken dee.
¹⁴ Die, Jeruzalem, veraander ik in n puunbult en n spot veur volken om die tou, in t zicht van elkenain dij der langs komt.
¹⁵ Doe zelst bespot en belasterd worden en n woarschaauwen en ofschrik wezen veur volken om die tou, as ik die in mien glìnne gram stravven zel, as ik mit die ofreken zel in mien grammiedeghaid – ik, de HEER, heb sproken.
¹⁶ Ie zellen bespot en belasterd worden as ik kwoaie pielen op joe ofschait, pielen van honger dij dood en verdaarf zaaien. Ik zel ze op joe ofschaiten en joe vergraimen. Ik zel t brood dat joe in t èn holdt, betuun moaken, ik zel joe honger lieden loaten.
¹⁷ Ik zel honger op joe ofsturen en wilde daaiern: zo zel ie joen kinder verlaizen. Pest en dood zellen joe tamtaaiern, mit t sweerd zel ik joe roaken – ik, de HEER, heb sproken.” mit joen vrezelk wangedrag, doarom zel ik joe mit mien sweerd koalscheren. Ik zel joe nait ontzain en gain meedlieden hebben.
¹² n Daarde dail van dien inwoners, Jeruzalem, zel aan binnenkaant van joen muren staarven van pest en honger. n Daarde dail zel doarboeten deelsoabeld worden en n daarde dail zel ik noar aal windstreken verstreuen en mit t sweerd achternoazitten.
¹³ Ik zel mien kwoadens op heur stillen en mien gram vrij loop loaten totdat mie t haildaal noar t zin is. As ik mien gram op heur stild heb, zellen ze besevven dat t mien ofgunst was dij mie zo spreken dee.
¹⁴ Die, Jeruzalem, veraander ik in n puunbult en n spot veur volken om die tou, in t zicht van elkenain dij der langs komt.
¹⁵ Doe zelst bespot en belasterd worden en n woarschaauwen en ofschrik wezen veur volken om die tou, as ik die in mien glìnne gram stravven zel, as ik mit die ofreken zel in mien grammiedeghaid – ik, de HEER, heb sproken.
¹⁶ Ie zellen bespot en belasterd worden as ik kwoaie pielen op joe ofschait, pielen van honger dij dood en verdaarf zaaien. Ik zel ze op joe ofschaiten en joe vergraimen. Ik zel t brood dat joe in t èn holdt, betuun moaken, ik zel joe honger lieden loaten.
¹⁷ Ik zel honger op joe ofsturen en wilde daaiern: zo zel ie joen kinder verlaizen. Pest en dood zellen joe tamtaaiern, mit t sweerd zel ik joe roaken – ik, de HEER, heb sproken.”