09Pak waait, gaarst, bonen, linzen, gierst en spelt. Dou ales mitnkander in n pot en bak ter brood van. Aal dij drijhonderdtnegenteg doag dastoe op dien zied ligst, krigstoe dat te eten.
10 Brood dastoe opetst mout ofwogen worden: krigst mor twinneg sjekel doags, ieder dag vannijs.
11 Dien drinkwotter mout ook ofmeten worden: krigst nait meer as ainzèsde hin, ieder dag vannijs.
12 Doe most ook nog n gaarstekouk opeten, dijstoe veur ogen van mensken bakken most op menskenpoep.
13 Op zulfde menaaier zellen Isrelieten heur brood onraain opeten, want ik zel ze verbannen noar aander volken.”
14 “Och heden, HEER, mien God,” zee k, “k heb nog nooit wat onraains had en nog nooit van mien levent heb k vlaais van n dood of verropt daaier eten. Onraain vlaais heb k nog nooit in mond had.”
15 Dou zee e tegen mie: “Nou, goud! Om mie magst koumis bruken in stee van menskenpoep om dien brood op te bakken.”
16 Hai zee der nog bie: “Manmensk, paas op! Al gaauwachteg zel ik in Jeruzalem t brood dat t volk in t èn holdt, betuun moaken. Bezörgd zellen ze den t brood dat ze eten mouten, ofwegen en versloagen t wotter dat ze drinken mouten, ofmeten.
17 Joa, roadeloos zellen ze worden van honger en van dörst, ze zellen om haals kommen, omreden ze binnen schuldeg.