001n Psaalm van Asaf.
O God, volken binnen binnenvalen,
zai hebben joen haailege tempel onteerd,
van Jeruzalem n stainbult moakt.
002Zai hebben lieken van joen knechten
as eten aan roofvogels geven,
t vlaais van joen volgelingen
aan wilde daaiern.
003Zai hebben bloud vergoten as wotter
om Jeruzalem tou – en der was gainain dij heur begruif.
004Wie worden veur noabervolken te schaande moakt,
van ale kanten beschimpt en bespot.
005Hou laank nog, HEER! Blief ie veur aaltied vergrèld?
Blift joen ofgunst aaltied branden as vuur?
006Gait joen grammiedeghaid oet over volken dij joe nait kennen,
over keunenkrieken dij joen noam nait aanroupen,
007want zai hebben Jakob opeten
en t woonstee verrinnewaaierd.
008Reken ons ongerechtegheden van t veurgeslacht nait aan,
loat joen meedlieden ons gaauw in muit kommen,
want wie hebben niks meer bie te zetten,
009help ons, God van ons haail, om eer van joen noam,
red ons en moak t weer goud mit ons, om joen noam.
010 Woarom zollen volken zeggen: “Woar is heur God?”
Loat ons blieken, loat dij volken waiten,
dat vergoten bloud van joen knechten vroken wordt.
011 Loat t schraiven van dij gevangen zitten tot joe deurdringen,
loat dij ten dode opschreven binnen, t overleven zo as t in joen macht ligt.
012 Geef ons noabers zeuven moal weerom
heur spot, doar zai joe mit veur spot zet hebben.
013 Mor wie, joen volk, schoapen van joen waaide,
wie zellen joe veur aaltied priezen,
van geslacht op geslacht zel wie lofzang op joe holden.