Braif aan Romaainen 8 : 31-39

³¹ Wat mout we der nog meer van zeggen? As God aan ons kaant staait, wèl zel ons den wat doun?
³² Hai woart zien aigen Zeun nait, mor het hom veur ons overleverd. Zol hai den noa zo’n grode goave, ons aal t aander ook nait geven?
³³ Wèl zel wat inbrengen tegen wèl God oetkeurd het? God meschain? Mor dij sprekt ons ja vrij!
³⁴ Wèl zel heur veroordailen? Christus Jezus meschain? Dij is ja sturven, meer nog: dij is alderdeegs opwekt en zit aan God zien rechterhaand om ons zoak te beplaaiten.
³⁵ Wèl zel ons schaaiden van Christus zien laifde? Dat we in t naauw kommen of in nood, dat we achternoazeten worden, verlet om eten of klaaier hebben, dat we alderdeegs gevoar lopen vermoord te worden?
³⁶ Der staait ja schreven: “Om ons traauw aan joe bin we aalgedureg in levensgevoar; wor we rekend as slachtvij.”
³⁷ Mor over dat altmoal wor we mit glaans en glorie de boas. Dat heb we te daanken aan hom, dij van ons holdt.
³⁸ Ik bin der wis van, dat niks ons en God zien laifde oetnkander hoalen kin: dood of levent nait, engels of hogere machten nait, heden of toukomst nait, noatuurkrachten nait,
³⁹ of we nou over n hoge baarg hèn mouten of deur n daip daal hèn: niks kin ons en God oetnkander hoalen, dij ons zien laifde zain let in Christus Jezus, ons Heer.