01Aanderdoagsmörgensvroug zette Jerubbaäl, dat is Gideon, mit zien soldoaten zien bivak op bie wèl van Charod. Midjanieten laggen wat meer in t noorden, in vlakte onder aan heuvel bie More.
02Dou zee de HEER tegen Gideon: “Der binnen teveul soldoaten bie die. Ik lever Midjanieten zo nait aan die oet. Aans zol Israël snakken kinnen: ‘Wie hebben ons zulm redden kind.’
03Moak doarom bekend dat elk dij benaauwd is, votgoan mag en deur baargen van Gilead weerom noar hoes tou goan kin.” Dou gingen twijentwinnegdoezend man weerom, dat ter bleven aachtdoezend over.
04De HEER zee tegen Gideon: “Der is mie nóg te veul volk. Loat heur noar t wotter tou goan, den zel ik heur veur die schiften. Ik zel die zeggen wèl of der mit die mitgoan mouten en wèl nait.”
05Gideon luit t volk noar t wotter tou goan en de HEER zee tegen hom: “Aleman dij t wotter mit tong opslobbert net as n hond, dij most apaart zetten van heur dij t op knijen doun.”
06Drijhonderd man slobberden t wotter mit tong op, de aandern deden t op knijen.
07“Mit dij drijhonderd dij t wotter mit tong opslobberd hebben,” zee de HEER, “zel ik joe bevrijden. Deur heur zel ik joe Midjan in macht geven. Aal t aander volk mag weer noar hoes tou.”
08Zodounde huil Gideon allenneg drijhonderd man bie zok. Dij aander Isrelieten stuurde hai vot, weerom noar hoes tou. Mor eerst haar e heur etendrinken overnomen en heur ramshoorns. Midjanieten heur bivak lag beneden heur in vlakte.