01Op viefde dag van vaaierde moand in t dattegste joar, dou ik maank ballengs bie t Kebardaip touhuil, zag ik hemel opengoan en kreeg ik n vizioun van God.
04Ik zag hou of n störmwind opzetten kwam oet t noorden vandoan: n dik pak glìnne wolken, n vuur van weerlicht. En doar middenin glìnsterde wat, dat ter oetzag as wit gold.
05In t midden van t vuur zag ik wat, dat leek op vaaier wezens. Ze zagen der zo oet: ze leken wel op mensken,
06mor ze haren elk vaaier gezichten en vaaier vleugels.
07Heur bainen wazzen recht en heur vouten leken op houven van n kaalf. Ze blonken as oppoetst koper.
08Onder heur vleugels, aan aal vaaier zieden, zag k menskenhanden. Gezichten en vleugels van de vaaier wezens zagen der zo oet:
09heur vleugels ruiken nkander en omreden ze haren aan ieder kaant n gezicht, huifden de vaaier wezens zok onder t goan nait om te draaien.
10 Heur gezichten leken van veuren op t gezicht van n mensk, van rechts op moel van n laiw, van links op kop van n bol en van achtern op bek van n oarend.
11 Dat wazzen heur gezichten. Twij van heur vleugels stonden wiedoet noar boven en ruiken nkander. Mit baaide aandern dekten ze heur liggoam òf.
12 Elk ging liek veuroet, woar of gaist van God heur ook mor hèn dreef. Ze huifden zok nait om te draaien, woar of ze ook hèn gingen.
13 Dij wezens leken op wat of ter oetzag as brandende, glìnne kolen, ze zagen der oet as fakkels. Der schoot n vuur hènneweer tussen heur, n glìn vuur, en weerlicht kwam tou t vuur oet.
14 Zo vlogen dij wezens hènneweer, krekt weerlicht.