25 Mozes zag dat t volk haildaal ket-oet was, tot vermoak van heur vijanden. Aäron haar heur ook ja de vrije haand geven.
26 Mozes ging bie d’ingang van t legerkaamp stoan en raip: “Wèl veur de HEER is, mout bie mie kommen.” Ale Levieten gingen dou om hom tou stoan.
27 Hai zee tegen heur: “Dit zegt de HEER, de God van Isrelieten: ‘Dou aalmoal joen sweerd op zied en goa deur haile legerkaamp hèn van aine ingang noar d’aander: moak elk dood, al is t ook joen bruier, joen vrund of ain dij joe noa staait.’”
28 Levieten deden wat Mozes heur zegd haar: dij aigenste dag werden drijdoezend man ombrocht.
29 Mozes zee dou tegen Levieten: “Vandoag heb ie joe overgeven aan de HEER deur t ovvern van joen bruier, joen vrund, van ain dij joe noa staait, vandoag heb ie zien zegen verdaind.”
30 Aanderdoags zee Mozes tegen t volk: “Ie hebben hail slim zundegd. Mor ik zel zain dat ik weer noar boven klim, noar de HEER. Meschain kin ik vergeven veur joen zunde bewaarken.”
31 Zo ging Mozes vannijs noar de HEER: “Och HEER, dit volk het zok slim bezundegd tegen joe dou zai zok n golden god moakt hebben.
32 Vergeef heur toch wat ze misdoan hebben, en as dat nait kin, schrap mie den mor oet t bouk dat ie schreven hebben.”
33 Dou zee de HEER tegen Mozes: “Allain wèl tegen mie zundegd het, schrap ik oet mien bouk.
34 Goa nou mor hèn en breng dit volk noar t stee dat ik die aanwezen heb. Mien engel zel veur joe oetgoan. Mor tied zel kommen dat ik heur veur heur zunden stravven zel.”
35 De HEER strafte t volk, omreden zai haren Aäron dat golden kaalf moaken loaten.