Braif aan Hebreeërs 10 :1-10

⁰¹Wet geft ja bloots n glimp van dingen dij kommen, nait heur woare gedoante. Doarom kin dij wet nooit deur t aal joar brengen van dezulfde ovvers, lu dij aan dij eredainst dailnemen, volmoakt moaken.
⁰²Aans haren ze dij ovverdainsten ja wel overgeven. Lu dij dij ovvers brengen, zollen ja noa ainmoal zuverd te wezen, gain besef van n min gewaiten meer hebben.
⁰³Mor dij ovvers dainen nou net om elk joar vannijs zunden weer in t zin te brengen.
⁰⁴Der is ja ook gain denken aan dat bloud van bollen en bokken zunden tou wereld oethelpen kin.
⁰⁵Doarom zegt Christus as e in wereld komt:
“Ovvers van vlaais of ovvers van meel heb ie nait hebben wild,

mor ie hebben veur mie n liggoam beraaid.

⁰⁶Brandovvers wazzen joe nait noar t zin
en ovvers om zunden weg te nemen, net zo min.

⁰⁷Dou zee ik: ‘Kiek, God, hier bin ik.’
Krekt zo as in boukrol over mie schreven staait:

‘Kommen bin ik om joen wil te doun.’”

⁰⁸Eerst zegt e: “Vlaais en meel, brand- en zundeovvers, wol ie nait hebben. Ze wazzen joe nait noar t zin,” – al mag wet den ook veurschrieven dat ze brocht worden mouten.
⁰⁹Mor loater het e zegd: “Kiek, hier bin ik om te doun wat ie willen.” Hai schaft t eerste òf en zet ter wat nijs veur in stee.
¹⁰ Zo bin we den deur God zien wil, vrij van zunden. Want Jezus Christus het zien levent veur ainmoal en aaltied veur ons altmoal geven.