01Joen oldsten woarschaauw ik, – ik bin ja zulm ook n oldste: k heb t lieden van Christus mit mien aigen ogen zain, mor ik bin ook pazzipant in heerlekhaid dij openboard worden zel.
02Zörg veur God zien koppel dij hai joe aanvertraauwd het. Kiek ter op tou. Nait omdat ie dat mouten, mor van haarten, net zo as God dat wil. Nait om der beter van te worden, mor vergees.
03Speul gain boas over dij aan joen zörgen aanvertraauwd binnen, mor wees n veurbeeld veur joen koppel.
04As grode hedder den komt, krieg ie n erekraans dij nooit soor worden zel.
05Jonkvolk, van joen kaant mout ie bie oldsten joen stee waiten. Boetendes, in omgang mitnkander mout elkenain zok laaiden loaten deur nederghaid. God keert zok ja tegen lu dij t haart hoog hebben, mor nederge lu is hai ter wille.
06Boeg joe deel onder machtege haand van God. Den zel hai joe groot moaken as tied ter heer is.
07Leg aal joen zörgen op zien scholders. Ie goan hom ja aan t haart.
08Wees nöchtern en blief woakzoam. Joen vijand, duvel, struunt rond as n brollende laiw, op zuik noar ain dij e opvreten kin.
09Verweer joe tegen hom. Ie stoan ja staark in t geleuf. Vergeet nait dat joen bruiers en zusters in haile wereld zulfde swoaregheden te verduren hebben.
10 Mor God is ain en aal genoade. Hai het joe roupen tou zien aiwege heerlekhaid in Christus. Noadat ie t n zetje hail stoer had hebben, zel hai joe in t èn helpen en staark moaken. Hai zet joe weer op bainen en geft joe vaaste grond onder vouten.
11 Aan hom de macht, veur aiweg en aaid. Amen.
12 Mit Silvanus zien hulp heb ik dizze braif schreven. Hai is n betraauwboare bruier, noar k main. Braif is wat aan kòrte kaant worden, mor k heb joe der moud mit inspreken wild. Ik bin der vaast van overtuugd dat t om God zien genoade gaait. Doar mout ie bie blieven!
13 Ie kriegen de groeten van joen zustergemainte in Babylon en van mien zeun Marcus.
14 Zeg nkander goidag, vol laifde, mit n doetje. Vree veur joe altmoal, dij t bie Christus holden!