Braif aan Hebreeërs 1 :10-2:4

¹⁰ En:
“In t begun, Heer, heb ie eerde vastlegd,

hemel is t waark van joen handen.

¹¹ Dij zellen vergoan, mor ie blieven bestoan.
Aal wat is zel verslieten, net klaaier.

¹² As n mantel zel ie heur oprollen,
as klaaier, doar je wat aans veur aantrekken.

,Mor ie blieven dij ie binnen

aan joen joaren komt gain èn.”

¹³ Het e ooit tegen ain van zien engels zegd: “Goa zitten aan mien rechterhaand, totdat ik joen vijanden hènzet heb as n voutenbankje veur joen vouten.”?
¹⁴ Wat binnen engels aans as dainstboare gaisten dij der op oetstuurd worden om lu te helpen veur wèl t haail bedould is?

⁰¹Doarom mout we zoveulstemeer aandacht besteden aan wat of we heurd hebben. Aans roak we tou koers oet.
⁰²Wat engels zegd hebben, haar zo’n gewicht dat elkenain dij der zok niks aan gelegen luit en der nait noar lustern dee, zien verdainde straf kreeg.

⁰³Hou zel wie der den aan ontkommen as wie der gain reken mit holden wat redden kost het. t Begunde der mit dat de Heer dij bosschop verkundegde. Dij heb wie dou mitkregen van lu, dij t heurd haren.
⁰⁴Doar komt nog bie dat God der ook kracht aan biezet deur taikens en wonders en alderhand machtege doaden. Dij het e deur hillege Gaist oetdailen loaten, krekt zo as hai dat wol.