Braif aan Romaainen 8 : 22-30

²² Wie waiten dat haile scheppen aan nou tou, poest en stìnt as n vraauw dij n potje krigt.
²³ En scheppen nait allenneg, mor wiezulm ook. Wie, dij de Gaist toch kregen hebben as n veurschot op wat of we nog kriegen. Wie poesten en stìnnen ook, en wachten der nog op, dat God ons tou zien kinder moakt en ons haile doun en loaten vrijmoakt.
²⁴ Deur dij hoop bin we ja red. Mor wat je al zain kinnen, doar hoop je nait meer op. Der is toch gainain dij dat dut?
²⁵ Wie hopen op wat we nog nait zain kinnen. Doar is wel volholden bie neudeg!
²⁶ Krekt zo springt de Gaist ons bie. Wat of we beden zellen en hou of dat krekt heurt, wait we nait. Mor de Gaist dut n goud woordje veur ons mit poesten en stìnnen doar gain woorden veur binnen.
²⁷ God, dij t daipste wezen van mensken haildaal deurhet, wait woar de Gaist op oet is. Dij zien plaait veur geleuvegen is ja op God ofstemd.
²⁸ Wie waiten dat t aal goud komt veur heur dij God laifhebben en veur wèl van t begun òf aan oetkozen binnen.
²⁹ Mensken, dij e vrouger al op t oog haar, het e der vrouger ook al veur bestemd op zien Zeun te lieken. Den zol dij oldste wezen maank n haile rieg bruiers.
³⁰ Nou, wèl of e doar vrouger tou bestemd haar, díj het e (nou) ook roupen. En wèl e roupen het, het e ook vrijsproken. En wèl e vrijsproken het, dij het e ook aanzain geven.