Braif aan Romaainen 8 : 12-21

¹² Dat zodounde, bruiers en zusters, bin we nait laanger verplicht om zulm ons aigen levent te bepoalen.
¹³ As ie dat aal doun, zel ie der aan doodgoan. Mor as ie deur de Gaist n èn moaken aan joen zundege doaden, den zel ie leven.
¹⁴ Altmoal dij zok deur Gods Gaist laaiden loaten, binnen Gods kinder.
¹⁵ De Gaist, dij ie van God kregen hebben, moakt gain sloaven van joe om joe schrik op hoed te joagen. Nee toch! Dij Gaist het joe kinder van God moakt, zodat wie roupen: “Abba, Pabbe!”
¹⁶ Dij Gaist stemt in mit ons gaist, dat wie Gods kinder binnen.
¹⁷ As wie kinder binnen, den bin we ook aarfgenoamen. Den dail we aarvenis mit Christus. As wie dailen in zien lieden, zel wie ook ja in zien heerlekhaid dailen.

¹⁸ Noar mien bereken, het wat wie nou verduren mouten niks te betaiken bie glorie dij veur ons weglegd is en dij ainmoal aan t licht komt.
¹⁹ Haile scheppen longert ter noar dat aan t licht komt wèl Gods kinder binnen.
²⁰ Scheppen zit ja onder permoters van n zinloos bestoan. Nait oet aigen vrije wil, mor omdat God heur doartou veroordaild het. Mor der is nog hoop!
²¹ Scheppen zel ja ook vrij worden oet dood zien macht en zel dailen in vrijhaid en glorie van Gods kinder.