Braif aan Hebreeërs 1 :1-9 (Twijde Poaskedag)

⁰¹Eertieds het God k-wait-nait-hou-voak en op k-wait-nait-houveul menaaiers tou ons veurolden sproken deur profeten.

⁰²Mor nou, in t lest van doagen, het e tou ons sproken deur zien Zeun. Dij het e aansteld as aarfgenoam van ales. Deur hom het e haile wereld ook moakt.
⁰³Dizze Zeun is weerschien van God zien heerlekhaid en ofdrok van wat e is. Deur zien machteg woord holdt hai t aal in t èn. Hai het t mensdom hemmeld van zien zunden en dou is e zitten goan aan rechterhaand van Alderhoogste in hemel.
⁰⁴Hai is krekt zo hoog boven engels steld as zien noam dij e mitkregen het, boven heurent oetstekt.
⁰⁵Tegen wèl van engels het e ooit zegd: “Mien Zeun bistoe, van vandoag òf gèl ik as dien Voader.”?
⁰⁶En as hai vannijs zien oldste Zeun tou wereld inhoalt, zegt e: “Veur hom mouten ale engels van God op knijen valen.”
⁰⁷Over engels zegt e: “Hai let zien engels vlaigen as n störm en zien knechten branden as vuur.”
⁰⁸Mor over Zeun:
“Joen troon, o God, bestaait aiweg en aaid,

doar ie keunenk binnen, is t recht de boas.

⁰⁹Gerechteghaid, doar heb ie van holden,
en ongerechteghaid heb ie nait lieden wild.

Doarom, o God, het joen God joe zaalfd

mit eulie doar je blied van worden,

as bie gain aander.”