01Mor, zo zegt de HEER,
dij die schoapen het, Jakob, dij die vörmd het, Israël:
Nait baang wezen, ik heb die ja verlöst,
ik heb die roupen bie noam – doe bist mienent.
02Al mout ie ook deur t wotter hèn – ik bin bie joe.
Al mout ie ook deur revieren – ze zellen joe nait onder spoulen.
Al mout ie ook deur t vuur – ie zellen joe nait branden,
gain vlam dut joe zeer.
03Want ik bin de HEER, joen God,
Haailege van Israël, joen redder;
ik geef Egypte om joe lös te kopen,
Nubië en Seba kommen veur joe in stee.
04Ie binnen zo kostboar in mien ogen,
zó veul weerd bin ie mie: Ik hol van joe.
Veur joe in stee geef ik aander mensken,
aander volken in plak veur joen levent.
05Wees nait baang, ik bin ja bie joe.
Oet t oosten breng ik joen volk weerom,
oet t westen rap ik joe weer bie nkander.
06Tegen t noorden zeg ik: Geef op!
Tegen t zuden: Loat lös!
Breng mien zeuns van doar gunter weerom,
mien dochters van oethouken van eerde,
07aalmoal dij nuimd binnen noar mie,
dij ik schoapen heb tou mien eer;
ik heb ze vörmd, ze binnen mien waark.
08Loat t volk aantreden
dat ogen het en toch blind is,
dat oren het en toch nait heurt.
09Ale noatsies kommen bie nkander,
volken hebben zok zammeld.
Wèl van heur het zukswat aanzegd,
ons heuren loaten wat ter gebeurd is in laankmanstied?
Loat ze mit getugen kommen, dij heur geliek bewiezen.
Loat aandern der noar lustern en zeggen: “t Is zo!”
10 Mien getugen bin ie – godssproak van de HEER -,
mien knecht dij ik oetkeurd heb,
zai t den in en vertraauw mie,
besef t toch dat ik t bin.
Eerder as ik wer der gain god vörmd,
ook noa mie zel der gainent wezen.
11 Ik, ik allenneg bin de HEER!
Der is gain aander dij redt as ik!
12 Ik kundeg redden aan,
redden breng ik joe,
van mie heur ie t, en van gain aander.
Mien getugen bin ie – godssproak van de HEER -,
ik allain bin God.
13 Ik bin t ook nou nog,
gainent onttrekt zok aan mien haand.
As ik wat dou, wèl zol dat keren kinnen?