Braif aan Romaainen 4 : 1-12

Wat zel we den van Abraham, ons stamvoader, zeggen? Wat het e beurd?
⁰²As Abraham ja op grond van wat of hai doan haar, rechtveerdeg verkloard wer, den kin e n hoge toon aansloagen tegen God. Mor zo is t nait!
⁰³Want wat zegt de Schrift ter van: “Abraham het God leufd en vertraauwd, en dat rekende God hom as rechtveerdeghaid aan.”
⁰⁴Nou wordt as ain waarkt, hom loon toukend, nait as gunst, mor as verdainste.

⁰⁵Mor wèl nait waarkt, mor leuft in hom dij goddelozen vrijsprekt, dij wordt dat geleuf aanrekend as rechtveerdeghaid.
⁰⁶Net zo geft ook David hoog op van de man dij God veur rechtveerdeg deurgoan let, zunder dat e der wat veur doan het:

⁰⁷“Gelokkeg wèl heur misstappen vergeven werden,
van wèl heur zunden God zee: ‘Zaand ter over!’

⁰⁸Gelokkeg wèl de Heer zien zunden nait aanrekent.”

⁰⁹Worden hier “gelokkeg” nuimd wèl besneden binnen, of ook wèl dat nait binnen? Wie zeggen ja: omdat Abraham leufde, luit God hom veur rechtveerdeg deurgoan.
¹⁰ Mor hou is dat den goan? Was e dou besneden of nait? Nee, dat was nog veur dat e besneden wer.
¹¹ Mit t maark van besniedenis kreeg e van God n stempel der op, dat e deur te leuven rechtveerdeg was, nog veur e besneden wer. Zo kon e as voader gelden van aal dijent dij as onbesneden mensken tou geleuf kommen; zo kon héúr dij rechtveerdeghaid ook tourekend worden;
¹² tougelieks as voader van dij haile besneden gemainschop. Mor den mozzen ze nait enkeld oet dij kring stammen, mor ook zulm weg van geleuf goan dij Abraham as onbesnedene ging.