Wat zel we den van Abraham, ons stamvoader, zeggen? Wat het e beurd?
02As Abraham ja op grond van wat of hai doan haar, rechtveerdeg verkloard wer, den kin e n hoge toon aansloagen tegen God. Mor zo is t nait!
03Want wat zegt de Schrift ter van: “Abraham het God leufd en vertraauwd, en dat rekende God hom as rechtveerdeghaid aan.”
04Nou wordt as ain waarkt, hom loon toukend, nait as gunst, mor as verdainste.
05Mor wèl nait waarkt, mor leuft in hom dij goddelozen vrijsprekt, dij wordt dat geleuf aanrekend as rechtveerdeghaid.
06Net zo geft ook David hoog op van de man dij God veur rechtveerdeg deurgoan let, zunder dat e der wat veur doan het:
07“Gelokkeg wèl heur misstappen vergeven werden,
van wèl heur zunden God zee: ‘Zaand ter over!’
08Gelokkeg wèl de Heer zien zunden nait aanrekent.”
09Worden hier “gelokkeg” nuimd wèl besneden binnen, of ook wèl dat nait binnen? Wie zeggen ja: omdat Abraham leufde, luit God hom veur rechtveerdeg deurgoan.
10 Mor hou is dat den goan? Was e dou besneden of nait? Nee, dat was nog veur dat e besneden wer.
11 Mit t maark van besniedenis kreeg e van God n stempel der op, dat e deur te leuven rechtveerdeg was, nog veur e besneden wer. Zo kon e as voader gelden van aal dijent dij as onbesneden mensken tou geleuf kommen; zo kon héúr dij rechtveerdeghaid ook tourekend worden;
12 tougelieks as voader van dij haile besneden gemainschop. Mor den mozzen ze nait enkeld oet dij kring stammen, mor ook zulm weg van geleuf goan dij Abraham as onbesnedene ging.