01Luster noar voader zien woarschaauwens, zeuns,
en geef acht om inzicht te kriegen.
02Want ik geef joe goud onderricht,
loat mien onderwiezens nait bie joe deelglieden.
03Dou ik nog as lutje jong bie mien voader woonde,
as ainegst en kwetsboar kind bie mien moeke,
04leerde hai mie: “Mien jong,
zet mien woorden vaast in dien haart,
hol vaast wat ik die zegd heb, den zelstoe leven.
05Verzoamel die wieshaid, zörg dast inzicht krigst,
vergeet nait wat ik die veurholden heb, goa doar nait veur opzied.
06Loat wieshaid nait lös, den zel zai die vastholden,
wees wies mit heur, den zel zai die beschaarmen.
07t Begun van wieshaid is: verzoamel wieshaid,
en zörg dast inzicht krigst bie aal dien bezittens.
08Hol heur in eren, den zel zai die in eren holden,
zai zel die hoog hebben astoe heur in aarms nemst.
09Zai legt die n hail mooie kraans op kop,
n prachtege kroon zel ze die geven.”