Twijde braif aan Korintiërs 04 13 Omdat we zulfde Gaist hebben dij ons geleuf geft, gaait ons t net as in dij psaalm staait: “Ik begunde te leuven en doarom […]
Twijde braif aan Korintiërs 04 01Doarom, nou we dit beheer hebben – en dat daank we aan God zien meedlieden – nou loat we moudveren nait hangen. 02Mor wie binnen
Twijde braif aan Korintiërs 03 01Begun we nou vannijs van onszulm te snaren? Al heb we, net as paardie lu, verlet om rekomdoatsiebraiven aan joe of van joe? 02Dij braif
Twijde braif aan Korintiërs 01 12 Hier bin we ja groots op, dit duur we mit haand op t haart verkloaren: eerlek en zuver as God ons moakt het, nait
Twijde braif aan Korintiërs 01 03Priezen mout we de God en Voader van ons Heer Jezus Christus, dij Voader dij zo slim mit ons te doun het; dij God dij
Tobit 14 01Dou was Tobit zien loflaid oet. Tobit kwam in vree oet tied. Hai was in t older van honderdtwaalf joar en wer mit eren begroaven in Nineve. 02Hai
Tobit 13 01Tobit zee: “Te priezen is God dij leeft, veur aiweg, te priezen is zien keunenkschop. 02Hai straft wel, mor teunt zok ook weer barmhaarteg. Hai smit ons deel
Tobit ÈN 01Dou was Tobit zien loflaid oet. Tobit kwam in vree oet tied. Hai was in t older van honderdtwaalf joar en wer mit eren begroaven in Nineve. 02Hai
Tobit 12 01Dou bruloft verbie was, zee Tobit tegen Tobias: “Betoal dien raaisgenoot zien loon oet, mien jong, en geef hom ook wat ekstroas.” 02“Houveul mout ik hom doun, pa?”
Tobit 11 01Dou ze in kontrainen van Kaserin kommen wazzen, stoef bie Nineve, 02zee Rafaël tegen Tobias: “Waist nog wel hou dien voader der aan tou was, dou wie votgingen?