01Tou! Vot mit wat min is en vaals, mit ale hugelderij, ofgunst en lasterproatjes!
02Ie mouten worden as lutje potjes, dij net geboren binnen. Dij longern noar gaistelke melk dat nait aanlengd is. Doar zel ie van gruien en zo red worden,
03as ie teminnent pruifd hebben hou goud of de Heer is.
04Kom den noar hom tou! Hai is leventege stain. Mensken hebben hom wel ofkeurd, mor bie God is hai eerste keur.
05Ie mouten joe zulm ook as leventege stainen bruken loaten. Doar kin n gaistelke tempel mit baauwd worden. Wor zo n haaileg priestervolk dat gaistelke ovvers brengt, dij God geern zugt deur Jezus Christus.
06Doarom staait ter in de Schrift: “Kiek! Ik leg in Sion n stain, n houkstain – eerste keur. Dij doar zien geleuf op baauwt, het zok nait misrekend.”
07Ie leuven, en doarom is t veur joe n weerdevolle stain. Mor veur lu dij nait leuven, geldt: “Stain, deur timmerlu ofkeurd, is houkstain worden.
08n Stain, doar ze over strovveln, n blok, doar ze zok aan steuten.” Ze strovveln der over. Ze willen ja nait noar God zien woord lustern. Ze kinnen nait aans.
09Mor ie binnen n volk dat oetkeurd is, n priestervolk van keunenks, n noatsie van haailegen, God zien aigen volk. Ie binnen oetkeurd om grode doaden kundeg te moaken van hom, dij joe oet t duustern roupen het tou zien wonderboar licht.
10 Eertieds was ie God zien volk nait, nou aal. Eertieds haar God gain omdenken mit joe, nou het e om joe docht.