01Der was n man oet Benjamin, dij Kis haitte, n zeun van Abiël, n zeun van Seror, n zeun van Bekorat, n zeun van Afiach, n Benjaminiet, n man van aanzain.
02Hai haar n zeun dij Saul haitte, n nuvere jongkerel. In hail Israël was gainain zo nuver as hai. Hai stook mit kop en scholders boven aal t aander volk oet.
03Nou wol t gevaal, dat ezelinnen van Kis, Saul zien voader, te zuik wazzen. Dou zee Kis tegen zien zeun Saul: “Neem ain van knechten mit en goa ezelinnen zuiken.”
04Hai struunde deur baargen van Efraïm en over t laand van Salisa, mor zai vonden ze nait.
05Dou ze in t laand van Saälim kwammen, zee Saul tegen knecht dij bie hom was: “Kom, wie goan mor weerom. Aans zel mien voader nait laanger over ezelinnen prakkezaaiern, mor zok zörgen moaken over ons.”
06Knecht zee tegen hom: “Wacht ais, der woont n godsman in dizze stad dij hoog aanschreven staait. Aal wat hai zegt, komt zekerwoar oet. Loat wie doar vot hèngoan. Meschain kin hai ons zeggen wat kaant of wie oet mouten.”
07“Joa, mor wat mout wie dij man mitnemen as wie der hèngoan?” zee Saul tegen zien knecht. “Brood dat wie bie ons haren is ja op en n geschenk om godsman te geven heb wie nait. Wat heb wie aal bie ons?”
08“Kiek, ik heb nog n zulverstokje,” gaf knecht hom as antwoord. “Dij zol k godsman geven kinnen. Den zel e ons wel zeggen wat kaant of wie oet mouten.”
09(Vrouger zeden mensken in Israël, as ze God om road vroagen wollen: “Loat wie noar zainder goan.” Want woar ze tegenswoordeg profeet tegen zeggen, doar zeden ze vrouger zainder tegen.)
10 “t Liekt mie goud wastoe doar zegst,” zee Saul tegen zien knecht. “Loat we der mor hèngoan.” Zo gingen ze noar stad tou doar of godsman woonde.