01Jezus kwam tou tempel oet en ging wieder. Zien leerlingen kwammen noar hom tou en wezen hom op tempelgebaauwen.
02“Kiek joe dat altmoal ais aan,” zee Jezus tegen heur. “Mor neem van mie aan: gain stain dervan zel op n aander liggen blieven. Ales gaait tegen de vlakte!”
03Op Olievenbaarg ging e zitten en zien leerlingen kwammen bie hom. Dou ze mit hom allain wazzen, vruigen ze: “Nou mout ie ons toch ais vertellen wanneer dat dat wezen zel en woar of je aan zain kinnen dat ie weer kommen en dat wereld op t èn lopt.”
04“Wees ter op verdocht dat gainent joe wat wiesmoakt,” was Jezus zien antwoord.
05“Der zellen hail wat kommen onder mien noam en zeggen: ‘Ik bin de Christus.’ Doar zellen ze hail wat lu mit op biesterboan brengen.
06Ie zellen van oorlogen en van proat over oorlogen heuren. Mor loat joe nait oetstuur brengen. Dat mout altmoal gebeuren, mor t èn is dat vot nog nait.
07t Aine volk zel ja tegen t aander in opstand kommen en t aine keunenkriek tegen t aander. Der zellen hongersnoden wezen en eerdbevens, nou hier en den doar.
08Mor dat is altmoal nait meer as t begun van ale ellèn.
09Den zellen ze joe onder drok zetten en doodmoaken. Ale volken zellen joe mit n schaive nek aankieken omreden ie kommen veur mie oet.
10 En den zellen n bult mensken t opgeven, nkander verroaden en hoaten.
11 Den zellen veul vaalze profeten aantreden dij mensken op t verkeerde pad brengen.
12 En omdat t levent zunder god of gebod aal meer aanwazen dut, zel laifde onder mensken kold worden.
13 Mor wèl volholdt aan t èn tou dij zel red worden.
14 Bliede bosschop van t keunenkriek zel over haile wereld bekend moakt worden as n getugenis veur ale volken. En den zel t èn der heer wezen.