13 Doarom daank wie ook God ter aalgedureg veur dat ie God zien woord, dat ie van ons te heuren kregen, aannomen hebben nait as n menskenwoord, mor as n woord van God. En dat ís t ook eerlieks. Dat dut in joe dij leuven zien waark.
14 Ie hebben ja n veurbeeld nomen, bruiers en zusters, aan God zien christengemaintes dij in Judea touholden. Wat ie te verduren kregen van joen aigen mensken was ja net wat zai van Jeuden ondervonden.
15 Dij hebben de Heer Jezus en profeten van kaant moakt en ons der oet bìnzeld. God mondjen ze nait en ale mensken zetten ze vout dwaars
16 deurdat ze perbaaiern ons tegen te holden as wie haaidens touspreken willen om dij te redden. Zodounde kriegen ze heur kaarfstòk aalaan voller. Mor God zien grammiedeghaid is den ook voloet over heur lösborsten.
17 En wat ons aangaait, bruiers en zusters, nou ie n zet oet ons oog west hebben – nait oet ons haart – heb we der zoveulstemeer muite veur doan joe te zain te kriegen. Zo’n wènst haar we van joe!
18 Omreden wie – dat is te zeggen: ik, Paulus – wollen al ain en aandermoal noar joe tou, mor Soatan het ons dat belet.
19 Wèl aans zol t ja wezen doar wie ons hoop op vestegen, of doar we ons blied mit moaken, of doar we zo groots op binnen as op n kraans om haals, as we veur ons Heer Jezus Christus stoan bie zien komst … wèl aans as ie?
20 Mit joe leg we ja eer in en van joe heb we wil.