21 Dij goddeloos leeft, mor zok ofkeert van zunden dij e doan het, aal mien geboden onderholdt, mie traauw is en t goie dut, zel wis in leven blieven. Hai zel nait staarven.
22 Misdoaden dij e begoan het, zellen hom nait aanrekend worden. Om zien rechtveerdege doaden zel e in leven blieven.
23 Denk ie meschain dat ik nocht heb aan n min mensk zien dood? – zegt God, de HEER. Nikstervan! Ik wil dat e beraauw krigt en in leven blift.
24 En dij goud leefd het, mor nait laanger rechtveerdeg is, onrecht dut en zulfde wandoaden bedrift as n minhoed – zol dij in leven blieven? Nee, aal zien goie doaden zellen nait meer mittèllen. Omdat hai mie ontraauw worden is en zunde begoan het, zel e staarven.
25 Ie zeggen zeker: ‘De HEER zien wegen binnen onrechtveerdeg!’ Luster toch ais, Isrelieten! Ik bin nait onrechtveerdeg! Dat bin ie!
26 Ain dij rechtveerdeg was, mor dat nait laanger is en onrecht dut, staarft omdat e onrecht begoan het.
27 Ain dij goddeloos leefde, mor dat nait laanger dut, dij traauw is en t goie dut, zel in leven blieven.
28 As hai tou besef komt en beraauw kregen het, nait laanger misdoaden begaait, zel e nait staarven huiven.
29 ‘De HEER zien wegen binnen onrechtveerdeg!’ zeggen Isrelieten den. Nikstervan! Ie binnen onrechtveerdeg, Isrelieten! Ik nait!
30 Doarom zel k elk van joe beoordailen noar wat e doan het – zegt God, de HEER. Krieg beraauw, dou gain misdoaden meer. Aans zel joe t ter noar vergoan!
31 Breek mit t zundege levent dat ie laaid hebben. Schaf joe n nij haart aan en n nije gaist. Den huif ie nait staarven, Isrelieten!
32 Ik heb ter ja gain nocht aan as ain staarven mout – zegt God, de HEER. Kom tou inkeer en blief leven!