01Noa Jozua zien dood gingen Isrelieten bie de HEER te roade: “Wèl van ons mout t eerst lös tegen Kanaänieten om heur te bevechten?”
02De HEER onnaaierde: “Dat mout Juda mor doun. Dij geef ik t laand in handen.”
03Dou zeden Judeeërs tegen stam van heur bruier Simeon: “Ruk mit ons op noar streek dij ons toupaart is. En loat we mitnkander tegen Kanaänieten vechten. Den goan wie mit die noar t gebied dat die toupaart is.” En Simeon ging mit heur mit.
04Juda rukte op en de HEER gaf heur Kanaänieten en Perizzieten in handen. Bie Bezek brochten ze tiendoezend man om.
05In Bezek kregen ze t mit Adonibezek te doun. Ze nammen t tegen hom op en bezörgden Kanaänieten en Perizzieten n dikke neerloag.
06Adonibezek trok aan hakken. Zai der achter aan en ze kregen hom te pakken. Ze kapten hom zien doemen en dikke tonen òf.
07Adonibezek raip: “Bie wel seuventeg keunenks heb ik doemen en dikke tonen ofkapt. Zai kraabten krummels onder mien toavel bie nkander. Wat ik mit heur doan heb, dut God nou mit mie.” Hai wer noar Jeruzalem brocht en doar kwam e oet tied.
08Judeeërs deden n aanvaal op Jeruzalem en nammen stad in. Ale lu dij der woonden, muiken ze dood en stad stoken ze in brand.
09Dou trokken ze wieder om te vechten tegen Kanaänieten dij in t baarglaand woonden, in woestijn en op vlakte.
10 Ze rukten op tegen Kanaänieten in Hebron. Dat haitte dou nog Kirjat-Arba. Doar werden ze boas over Sesai, Achiman en Talmai.
11 Doarvandoan trokken ze op Debir òf, doudestieds nog Kirjat-Sefer.
12 Dou beloofde Kaleb: “Wèl of Kirjat-Sefer n neerloag bezörgt en verovert, dij geef ik mien dochter Achsa as vraauw.”
13 Otniël, ain van Kalebs jongere bruier Kenaz, nam stad in en kreeg Achsa as vraauw.
14 Dou zai kwam, porde zai hom aan, hai zol heur pa vroagen om n stok baauwlaand. Zai luit zok van heur ezel ofglieden en Kaleb vruig: “Wat is ter, wicht?”
15 “Dou mie toch wat gouds, pa,” zee ze. “Pa het mie dit dreuge woestijnlaand geven, mor geef mie den ook wèllen.” Dou gaf Kaleb heur wotterwèllen; paardie laggen hoog, aandern in leegte.
16 Mit Judeeërs in man, wazzen Kenieten, noazoaten van Mozes zien schoonvoader, ook optrokken oet Paalmstad vandoan noar woestijn van Juda tou, bie Arad. Doar streken ze deel en gingen maank dat volk doar wonen.
17 Stam van Simeon en Judeeërs kregen vervolgens mitnkander Kanaänieten in Sefat der onder. Ze verrinnewaaierden stad en deden hom in de ban. Vanòf dij tied hait dij stad Chorma.
18 Judeeërs nammen Gaza, Askelon en Ekron ook in, mit t haile gebied der omtou derbie.
19 De HEER was mit Juda. Zo wer dij boas over t baarglaand. Mor bewoners van leegvlakte vot te joagen, dat kreeg e nait veurnkander. Dij haren ja iesdern striedwoagens.
20 Zo as Mozes onnaaierd haar, wer Hebron aan Kaleb geven. Dij zette Enak zien drij zeuns tou stad oet.
21 Mor Jebusieten kregen ze nait tou Jeruzalem oet, van dij gevolgen dat ze wonen nog aaltied bie nkander mit Benjaminieten in Jeruzalem.