t Evengelie volgens Matteüs 15 : 10-20

¹⁰ Dou e t volk bie zok roupen haar, zee e tegen heur: “Luster en begriep mie goud!
¹¹ Nait wat of tou mond ingaait, nee, wat of ter oetkomt, dát moakt ain onnuur!”

¹² Leerlingen kwammen bie hom. “Wait ie wel,” zeden ze, “dat Farizeeërs zok aargerd hebben dou ze joe dat zeggen heurden?”
¹³ Hai antwoordde: “Ale pootgoud dat mien Voader in hemel nait poot het, zel der oetropt worden.
¹⁴ Loat dij lu mor geworden! Zulm binnen ze blind en willen aander blinde lu t pad wiezen. En as d’aine blinde d’aander bie haand pakt, valen baaident in n koel.”
¹⁵ “Leg ons dij geliekenis ais oet,” zee Petrus tegen hom.

¹⁶ “Heb ie der ook nog aaltied gain besef van?” vruig e.
¹⁷ “Begriep ie nait dat aal wat of tou mond ingaait in moag te laande komt en der op t gemak weer oetkomt?
¹⁸ Mor dat wat tou mond oetgaait, komt tou t haart oet, en dát moakt mensken onnuur.
¹⁹ Oet t haart kommen ja minne gedachten, moord, traauwbreuk, ontucht, daiverij, vaalze verkloarens en godslastern.
²⁰ Dát binnen de dingen dij n mensk onnuur moaken. Mor as ain veur t eten zien handen nait wast, dat moakt hom nait onnuur.”