Ezechiël 14:1-11

⁰¹Op n dag kwammen n poar oldsten van Israël bie mie en dou ze tegen mie over zitten gingen,
⁰²kreeg ik dit woord van de HEER:
⁰³“Manmensk, dizze manlu hebben heur drekgoden hoog en hebben niks aans veur ogen as zunde, doar ze over strovveln. Zol ik mie doarom deur zokse lu nog bevroagen loaten?
⁰⁴Zeg tegen heur: ‘Dit zegt God, de HEER: Ieder Isreliet dij zien drekgoden hoog het en niks aans wil as zunde dij hom strovveln let en dij toch noar n profeet lopen duurt, zel ik t antwoord doun dat e mit zien drekgoderij verdaint.
⁰⁵Ik zel t volk van Israël vuilen loaten dat t zok mit aal zien drekgoderij van mie ofkeerd het.’
⁰⁶Zeg doarom tegen t volk van Israël: ‘Dit zegt God, de HEER: Kom weerom bie mie. Keer joen drekgoden rug tou en hol op mit joen gruweldoaden!
⁰⁷Elkenain, aal Isrelieten en aal vremden dij in Israël verkeren net zo goud, elkenain dij zok van mie ofkeerd het en elk dij zien drekgoden hoog het en deurgaait mit zunde dij hom strovveln let en den toch noar profeet lopt om mie te bevroagen, dij zel ik, de HEER, votdoalek zulm van antwoord dainen.
⁰⁸Ik zel mie tegen hom keren en n ofschrikwekkend veurbeeld van hom moaken, ik zel hom oet mien volk votdoun en ie zellen besevven dat ik de HEER bin.
⁰⁹As n profeet zok verlaaiden let n antwoord te doun, zel dat wezen omdat ik, de HEER, hom doar tou verlaaid heb. Ik zel hom stravven en verrinnewaaiern. Hai zel nait meer bie mien volk Israël heuren.
¹⁰ Profeet is krekt zo schuldeg as dij hom vragt. Baaident zellen heur straf nait ontlopen.
¹¹ Den zel t volk van Israël zok nait meer van mie ofkeren en ze zellen nait meer onraain worden deur aal heur wandoaden. Den zellen zai mien volk wezen en ik heur God – dat zegt God, de HEER.”