Ezechiël 6:11-14

¹¹ Dit zegt God, de HEER: Klap in handen, stamp mit vouten en roup: ‘O wai, o wai!’ over t aldernoarste wangedrag van Isrelieten. Want ze zellen staarven deur t sweerd, deur honger en deur pest.
¹² Dij wied weg is, zel staarven aan pest, dij dichtbie is zel staarven deur t sweerd en dij t ter ofredt, zel staarven van honger: zo zel ik mien kwoadens op heur stillen.
¹³ As dij doden om altoars tou liggen, midden maank drekgoden, op aal hoge heuvels en op aal baargtoppen, onder ieder gruine boom en ieder dichte aikenboom, op elk stee doar ze ovvers brocht hebben veur heur drekgoden – den zel ie besevven dat ik de HEER bin.
¹⁴ Ik zel mien voest tegen heur omhoogsteken, ik zel van t laand doar ze wonen n boare wildernis moaken, nog meer verloaten as woestijn van Dibla. Den zellen ze besevven dat ik de HEER bin.’”