04Stem zee tegen mie: “Manmensk, goa noar Isrelieten tou en breng heur mien zeggen over.
05Ik stuur die nait noar n onverstoanboar volk tou mit n toal dijstoe nait begriepen kinst, mor noar t volk van Israël.
06Nee, ik stuur die nait noar ain van dij bult onverstoanboare volken tou, mit toalen dijstoe nait onder pet hest. As ik die doarnoar toustuurde, den zollen zai wis wel noar die lustern.
07Mor Isrelieten zellen nait noar die lustern willen. Ze willen ja ook nait noar mie lustern. t Haile volk van Israël het n stieve kop en is opsternoat.
08Doarom moak ik die krekt zo stief as zai en net zo opsternoat.
09Ik moak die haarder as n vlint, joa, zo haard as stoal. Doarom huifst nait baang veur heur wezen en doarom huifst die deur heur nait ofschrikken loaten, hou rebels of ze ook binnen.”
10 Stem ging wieder: “Manmensk, luster goud noar ales wat of ik tegen die zeggen zel. Knup die t goud in oren!
11 Goa noar ballengs tou, dien aigen volk. Profetaaier tegen heur en zeg tegen heur: ‘Dit zegt God, de HEER …’ – of ze nou lustern willen of nait.”
12 Dou tilde gaist mie op en ik heurde achter mie n vrezelk donzend geluud: “Te priezen is in hemel stoatsie van de HEER!”
13 t Was t geluud van dij wezens heur vleugels dij nkander ruiken, en van t rabbeln van roaden noast heur, t was t geluud van n vrezelk donzen.
14 Gaist tilde mie op en nam mie mit, en doar ging k hèn, maalkopt en oetstuur. De HEER zien haand haar mie vastgrepen.
15 Zo kwam ik weer in Tel-Abib te laande, bie ballengs dij bie t Kebardaip wonen. En doar, doar zat ik maank heur, zeuven doag laank, haildaal riddersloagen.