11 “Kom, loat we noar boeten tou goan,” zee Jonatan.
Mit heur baaident gingen ze t veld in.
12 Dou zee Jonatan: “Ik sweer die bie de HEER, de God van Israël, dat ik mörgen of overmörgen om distied mien voader oetheuren zel. As t ter veur die goud veurstaait, den zel k die zekerwoar n bosschop sturen en t die in vertraauwen zeggen.
13 De HEER mag mit mie doun, joa nog slimmer, as mien voader t in t zin het die dat kwoad aan te doun, zel ik die t zeggen en die goan loaten, zodast in vree votkommen kinst. De HEER mag mit die wezen, zo as hai ook mit mien voader west het.
14 As ik den nog in leven bin, zelstoe mie den nait God zien traauw bewiezen, zodat ik nait staarf?
15 Doe zelst nooit dien traauw aan mien hoes verbreken. Ook nait as de HEER dien vijanden aalmoal van eerde oetreud het.”
16 Dou sloot Jonatan dit verbond mit t hoes van David: “De HEER mag David der aan holden.”
17 Jonatan luit David vannijs sweren bie zien laifde veur hom. Zien laifde veur hom was ja hail groot.
18 “Mörgen is t feest van Duustermoan,” zee e. “Den zelstoe mist worden, want dien stee zel leeg blieven.
19 Mor op daarde dag mostoe in elks gevaal noar t stee goan doarstoe die al ais eerder verkropen hest en doar bie dij dikke stain Haëzel zitten goan.
20 Den zel ik doar drij pielen bie langs schaiten, net of ik aargens op kuur.
21 Ik zel den tegen woapendroager zeggen: ‘Zuik pielen op!’ As k mit noadrok tegen hom zeg: ‘Pielen liggen ja dichterbie! Pak ze!’ kom den mor. Den is t vaaileg veur die en is der niks te doun. Zo woar as de HEER leeft.
22 Mor as ik tegen jong zeg: ‘Pielen liggen veul wieder vot!’ moak den dast votkomst, want den is t de HEER zulm dij die votstuurt.
23 Wat wie baaident overainkommen binnen, doar is de HEER veur aaltied getuge van.”