Eerste braif van Petrus 2:1-10

⁰¹Tou! Vot mit wat min is en vaals, mit ale hugelderij, ofgunst en lasterproatjes!
⁰²Ie mouten worden as lutje potjes, dij net geboren binnen. Dij longern noar gaistelke melk dat nait aanlengd is. Doar zel ie van gruien en zo red worden,

⁰³as ie teminnent pruifd hebben hou goud of de Heer is.
⁰⁴Kom den noar hom tou! Hai is leventege stain. Mensken hebben hom wel ofkeurd, mor bie God is hai eerste keur.
⁰⁵Ie mouten joe zulm ook as leventege stainen bruken loaten. Doar kin n gaistelke tempel mit baauwd worden. Wor zo n haaileg priestervolk dat gaistelke ovvers brengt, dij God geern zugt deur Jezus Christus.
⁰⁶Doarom staait ter in de Schrift: “Kiek! Ik leg in Sion n stain, n houkstain – eerste keur. Dij doar zien geleuf op baauwt, het zok nait misrekend.”
⁰⁷Ie leuven, en doarom is t veur joe n weerdevolle stain. Mor veur lu dij nait leuven, geldt: “Stain, deur timmerlu ofkeurd, is houkstain worden.
⁰⁸n Stain, doar ze over strovveln, n blok, doar ze zok aan steuten.” Ze strovveln der over. Ze willen ja nait noar God zien woord lustern. Ze kinnen nait aans.
⁰⁹Mor ie binnen n volk dat oetkeurd is, n priestervolk van keunenks, n noatsie van haailegen, God zien aigen volk. Ie binnen oetkeurd om grode doaden kundeg te moaken van hom, dij joe oet t duustern roupen het tou zien wonderboar licht.
¹⁰ Eertieds was ie God zien volk nait, nou aal. Eertieds haar God gain omdenken mit joe, nou het e om joe docht.