14 De gaist van God was van Saul weken. n Kwoaie gaist dij van God kwam, muik hom bie zetten doodsbenaauwd.
15 Saul zien knechten zeden dou tegen hom: “Kiek es hier, heer, n kwoaie gaist van God benaauwt joe.
16 Loat ons heer toch bestellen dat joen knechten dij in joen dainst binnen, ain zuiken dij op citer speulen kin. As kwoaie gaist van God den over joe komt, mout hai speulen. Doar zel ie van opknappen.”
17 “Goud,” zee Saul. “Zuik ie veur mie mor ain dij goud speulen kin en breng hom hier.”
18 Ain van zien knechten zee: “Ik heb n zeun van Isaï oet Betlehem zain dij speulen kin. Hai is n kerel oet ain stok, n goud soldoat en kin zien woordje wel doun, n knappe jongkerel. En de HEER is mit hom.”
19 Dou stuurde Saul ofgezanten noar Isaï om te zeggen: “Stuur mie David, joen zeun, dij bie schoapen is.”
20 Isaï pakte brood, n zak wien en n segebokje. Hai legde dat op n ezel en luit zien zeun David dat bie Saul brengen.
21 Zodounde ging David noar Saul en hai kwam bie hom in dainst. Saul mog hom geern en hai wer zien woapendroager.
22 Doarom stuurde Saul n bosschop noar Isaï: “Loat David toch bie mie blieven. Ik mag hom geern lieden.”
23 En ieder bòt as dij gaist van God over Saul kwam, pakte David citer en speulde. Dat gaf Saul verlichten. Hai vuilde zok n stok beter en kwoaie gaist luit hom mit vree.