Braif aan Romaainen 3: 1-8

⁰¹Wat het n Jeud den op aandern veur? En wat geft t dat je besneden binnen?
⁰²Nog al wat! Over ale kanten! Allereerst al, dat God zien oetsproaken heur aanvertraauwd binnen.
⁰³Wat zol t ook of hebben paardie lu ontraauw west? Zel heur ontraauw aan Gods traauw n èn moaken?

⁰⁴Niks ter van! Op God kin je aan, dat is wis. Mor mensken binnen altmoal gemain. Zo staait ter ja schreven: “Dat ie mor geliek kriegen zollen mit wat ie noar veuren brengen, t plaait winnen as ze over joe oordailen.”
⁰⁵Mor as nou ons ongeliek God zien geliek bevestegt, wat mout we den zeggen? Nou even van mensken heur kaant bekeken: is t den nait oneerlek, dat God ons straf oplegt?
⁰⁶Ho even! Hou zol God aans wereld oordailen kinnen?
⁰⁷Joa, mor as toch mien leugen Gods eerliekhaid zoveul beter oetkommen let, dat zien aanzain der bie wint, woarom mout ik den nog straft worden, krekt of haar ík doar verkeerd aan doan?
⁰⁸Is t den meschain zo: “Loat we mor doun wat verkeerd is, den kin der wat gouds van kommen,” zo as ter van ons lasterd wordt en paardie lu ons in schounen schoeven? Wèl zukswat zeggen, hebben heur straf verdaind!