23 Zo verlöste de HEER dij dag Israël.
Stried strekte zok oet tot verbie Bet-Awen.
24 Dou manlu van Israël dij dag bedraaigd werden, haar Saul t volk n aid sweren loaten: “Vervlökt is dij man, dij et veurdat t oavend is en veurdat ik mie vroken heb op mien vijanden.” Doarom at gainain van t volk.
25 t Haile volk kwam bie n bos en op t veld doar was hunneg.
26 Mor gainain at der van, want zai wazzen baang om heur aid.
27 Jonatan haar nait heurd dat zien voader t volk sweren loaten haar. Hai stook stòk dij e in haand haar oet en stipte punt in n hunnegroat en at t op. Dou keek e weer helder oet zien ogen.
28 Ain oet t volk zee tegen hom: “Joen voader het t haile volk dudelk sweren loaten: ‘Vervlökt is hai, dij vandoag et.’ Doarom is t volk schoon aan t èn.”
29 “Mien voader het onhaail over t laand brocht,” zee Jonatan, “kiek mor ais hou helder of ik oetkiek nou k mor n slik hunneg pruifd heb.
30 t Haar beter west dat t volk vandoag vrij west haar om te eten wat of ze op heur vijanden veroverd hebben. Want nou is t verlus onder Filistijnen nait groot.”
31 Zai versluigen dij dag Filistijnen van Michmas tou Ajjalon, al was t volk ook schoon aan t èn.
32 Dou vuilen ze aan op wat of ze zok touaigend haren. Ze nammen schoapen en bokken, koien en kaalver, en slachtten dij op grond. En t volk at t mit bloud en aal.
33 Dou zeden ze tegen Saul: “t Volk zundegt tegen de HEER deur t vlaais te eten mit bloud der nog in.” Hai zee: “Ie bezundegen joe. Rol hier votdoalek n dikke vlint heer, noar mie tou.
34 Goa bie t volk langs en zeg tegen heur: ‘Elk mout zien kou of schoap bie mie brengen. Slacht t hier, den kin ie eten. Mor zundeg nait tegen de HEER deur t mit bloud der nog in te eten.” Elkenain van t volk brochde dij naacht zien kou, en dij slachtten ze doar.
35 Saul baauwde n altoar veur de HEER. Dit was t eerste altoar dat e veur de HEER baauwde.