Spreuken 5 :1-14

⁰¹Luster goud noar mien wieze woorden, mien zeun,
heb oren open veur mien verstandege lezzen,

⁰²dastoe mor mit zörg te waark gaaist
om te waiten wastoe zeggen of swiegen most.

⁰³Lippen van n vremde vraauw, mien jong,
doar drupt de hunneg vanòf,

beun van heur mond is gladder as eulie,

⁰⁴mor op t leste is zai ja zo bitter as gaal,
zo schaarp as n sweerd dat aan twij kanten snidt.

⁰⁵Heur vouten goan op dood òf,
heur stappen richten zok noar t dodenriek.

⁰⁶Om te zörgen dastoe nait op t pad noar t levent komst,
slagt zai alderhande dwoalwegen in zunder dast dat zulm vernemst.

⁰⁷Nou kinder, luster den goud noar mie,
hol joe aan mien woorden.

⁰⁸Blief bie dat mensk oet de buurt,
kom nait bie heur deur,

⁰⁹dast dien eer nait te grabbel gooist
en dien levensjoaren nait votgefst aan ain

dij hail gain konsideroatsie mit die het,

¹⁰ dat vremden zok nait te goud doun zellen aan dien bezittens,
zodat aal wastoe mit pien en muite bie mekoar schript hest,

in t hoes van n vremde te laande kommen zel,

¹¹ zodat, as dien liggoam vergoan is,
doe t op t leste oetreren zelst:

¹² “Hou heb ik mie tegen de regels verzetten kind?
Hou heb ik woarschaauwens in de wind sloagen kind?

¹³ Woarom heb ik nait lusterd noar mien leroars
en mien oren nait open had veur mien meesters?

¹⁴ Ik was sikkom te gronde goan,
woar aal t volk mitnkander bie ston.”