21 Mor nou is aan t licht kommen, hou of God boeten wet om vrijsprekt. Wet en Profeten haren t doar al over.
22 Hou of mensken deur in Jezus Christus te leuven, deur God vrijsproken worden. En dat geldt den veur ále mensken. Onderschaaid is ter ja nait:
23 altmoal hebben ze zundegd; gainain komt zo wied, dat God hom n pluumke geft.
24 As ze vrijsproken worden, den kriegen ze dat vergees; deur zien genoade; deurdat Christus Jezus heur vrijkocht het.
25 Dij zol – zo haar God zok dat veursteld – deur te staarven God tevree stellen, zodat wie deur te leuven weer bie hom kommen moggen. Zo kon e zain loaten,dat God rechtveerdeg is. (En dat mos wel, omreden God haar zunden dij vrouger doan wazzen, lopen loaten;
26 zo’n geduld haar e.) Zo kon e vandoag de dag zain loaten, dat God rechtveerdeg is. Zo zol blieken: God staait in zien recht, ook as e vrijsprekt wèl t van geleuf in Christus Jezus verwacht.
27 Hou zol we den nog groots wezen kinnen? Dat is veurgoud aan kaant doan! Deur welke regel? Dij van “wat heb we doan?”? Nee, mor dij van “wie leuven”!
28 Wie reken ja zo: deur te leuven wor je vrijsproken; doun wat wet vragt, telt nait.
29 Of is God allenneg Jeuden heur God en nait gliekegoud dij van haaidens? Joa wis, ook dij van haaidens!
30 Der is toch mor ain God! Nou, dij zel Jeuden vrijspreken op heur geleuf, en nait-Jeuden net zo.
31 Zet we deur dat geleuf wet den aan kaant? Gain sproake van! Wie doun dij juust recht!