Braif aan Romaainen 1 : 18-32

¹⁸ Tou hemel oet brengt God ja zien straf aan t licht over ales wat mensken aan goddelooshaid en gemaineghaid oetvreten; mensken dij woarhaid smoren in gemaineghaid.
¹⁹ Elkenain wait ja, dat God bestaait. Dat is onder heur ook bekend, God het heur t ja bekendmoakt.
²⁰ Zien onzichtboare aigenschoppen, zien aiwege macht en goddelkhaid, worden ja, sunt dat wereld schoapen is, deur zien schepsels opmaarkt en zai hebben doar ontzag veur. Doarom kinnen zai t nait goudproaten,
²¹ dat ze, schoon mit God bekend, hom nait as God eerd of daankt hebben. Deur heur redenoatsies luiten ze zok in toeze brengen en wer heur haart duuster van onverstand.
²² Zai beweerden dat ze wies wazzen, mor werden haalfwies.
²³ Zai hebben Gods heerlekhaid ombuut tegen beelden, doar ze óf n mensk in noamuiken dij oet tied komt, óf dat goudje dat vlogt, op vaaier poten lopt, of kropt.
²⁴ Doarom het God heur overleverd aan onnureghaid, doar heur haarten noar longerden. Van dij gevolgen dat in dij soamenleven heur liggoamen schonden werden.
²⁵ Ze haren t ja aanduurd Gods woarhaid te verdraaien deur leugen; t schepsel te vereren en te dainen in stee van Schepper. En díj mout toch prezen worden veur aiweg en aaid! Dat is n ding dat zeker is.
²⁶ Doarom het God heur overleverd aan lusten om joe veur te schoamen. Heur vraauwlu hebben noatuurleke omgang ombuut tegen onnoatuurleke.
²⁷ Net zo deden manlu. Noatuurleke gemainschop mit vraauwlu hebben ze der aan geven en ze binnen in heur hetseghaid glìn worden op nkander. Kerels legden t aan mit kerels, mor ze kregen op heur aigen bredje weerom wat ze verdaind haren mit van t rechte pad òf te goan.
²⁸ En krekt zo as zai t ofkeurd haren mit God reken te holden, zo het God heur ook overleverd aan n gedachte dij òf te keuren is, noamelk om dingen te doun dij der nait op deur kinnen.
²⁹ Vol zitten ze mit ale meugelke oneerlekhaid, smereghaid, hebberghaid, slechteghaid; barstendevol mit ofgunst, moord, roezie, achterbakshaid en minne bedoulens. Ze flustern
³⁰ en lastern wat òf! Aan God hebben ze n hekel; ze denken, dat ze hom wel aan kinnen. Verwoande lu binnen t, opsnieders; hailtied vinden ze weer nije streken oet. Ze geven nait om t zeggen van heur olders.
³¹ Onwies, tiepelzinneg, zunder laifde of meedlieden.
³² Ze waiten best, wat of God vindt van wèl dat doun: dat ze van hom doodstraf verdainen. En toch doun ze t aal. Slimmer nog: ze hebben der heur slinger aan as aandern t ook doun.