Wat de HEER sprekt, dat zeg ik.’
14 Mor goud, ik goa weerom noar mien volk tou. Kom, ik zel joe waiten loaten wat dit volk joen volk loater aandoun zel.”
15 Dou zee e zien spreuk:
“Spreuk van Bileam, zeun van Beor,
spreuk van man dij ogen open kreeg.
16 Spreuk van dij Gods woorden heurt
dij gezichten van Alderhoogste schaauwt,
dij deelligt mit opengedoane ogen.
17 Ik zai hom, mor nou nait,
ik aanschaauw hom, mor nait van schroabie;
n steern gaait op oet Jakob,
n scepter komt op oet Israël,
dij verbriezelt sloapen van Moäb
en kruun van kop van Set zien kroost.
18 Den zel e Edom in bezit nemen
en Seïr zel zienent wezen,
zien vijanden.
Israël is machteg en krachteg.
19 Ain oet Jakob zel heersen
en dij ontkommen binnen oet stad,
zel e ombrengen.”
20 Dou e Amalek zag, zee e spreuk van:
“Eerste maank volken is Amalek,
mor t èn is ondergang.”
21 Dou e Kenieten zag, zee e spreuk van:
“Vaast is joen woonstee
en steveg op rots is joen nust.
22 Toch zelstoe wegvoagd worden, Kaïn,
hou laank nog en Assur brengt die gevangen vot.”
23 Dou zee e spreuk van:
“Wèl blift in leven as God dit aaltemoal dut?
24 Mor van kust van Kittiërs kommen schepen aanzetten.
Dij zellen Assur der onder kriegen en Eber onderdrokken,
En ook zai gonnen ten onder.”
25 Dou muik Bileam hom raaisveerdeg, ging hèn en keerde weerom noar zien woonstee, en ook Balak ging noar hoes tou.
