01Astoe veur dien noaber börg stoan most, mien zeun,
en ast dat mit handslag beloofd hest,
02astoe verstrikt roakt bist in dien aigen woorden
en ast vastzitst aan wastoe touzegd hest –
03den kinst mor ain ding doun om die te redden, mien zeun,
goa der op òf, griep hom bie de kladden en zörg dast vrijkomst,
want doe zitst vaast in handen van dien noaber.
04Gun diezulm gain wenk in ogen,
loat oogleden nait zakken,
05red diezulm zo as n hert oet n strik,
as n vogel oet slagnet van n vogelvanger.
06Goa noar de mieghommels, doe loilak,
kiek hou dij te waark goan en leer der van.
07Zai hebben gain veurman,
gain opzichter, gain boas,
08toch leggen ze summers n veurroadje aan,
in tied van oogst hoalen ze heur eten bie nkander.
09Hou laank blifstoe nog liggen, loilak,
wanneer komstoe ais in t èn?
10 Nog eefkes rusten, nog eefkes ogen dicht,
nog eefkes aarms over nkander?
11 Den overvaalt aarmoud die as n stroekrover,
as n woapend man komt gebrek over die heer.